Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego w Łomży jest uczelnią niepaństwową, utworzoną na podstawie decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 czerwca 1997 roku nr DNS 1-0145/TBM/193/1/97 i wpisaną do rejestru uczelni niepaństwowych pod numerem 117. Budynek, w którym mieści się Szkoła należał kiedyś do Ojców Kapucynów. Zaprojektował go architekt Stefan Szyller z Warszawy. Dwukondygnacyjny gmach na parterze pomieścił sale wykładowe, świetlice i pokój nauczycielski, na piętrze zaś bibliotekę, mieszkania uczniów, łazienki, sanitariaty i pomieszczenia administracyjne. W przyziemiu znalazły się jadalnia, kuchnia z zapleczem, pralnia i magazyny, a na poddaszu zaś kaplica z zakrystią i suszarnia bielizny. Resztę placu, na którym stoi budynek, wykorzystano na boisko. Prace przy budowie rozpoczęły się latem 1924 r. Bezpośrednim nadzorcą z ramienia zakonu był brat Paweł Czechowicz, obeznany ze sztuką budowlaną. Nadzór techniczny sprawował inżynier Świątkowski z Łomży. Praca szła w miarę szybko. W 1924 r. budynek ukończono, a już od 3 listopada 1925 roku można było w nowym gmachu rozpocząć nauczanie. Utworzono w nim Kolegium Świętego Fidelisa. Była to gimnazjalna prywatna szkoła średnia, w której uczyli się sami mężczyźni. Mimo zajęć jakie miały miejsce w tym budynku, prace wykończeniowe ciągnęły się jeszcze do maja 1927 r. Prowadzenie budowy wymagało znacznych nakładów finansowych. Celem zdobycia niezbędnych funduszy zarząd warszawskiej prowincji kapucynów postanowił 27 maja 1924 roku, aby poszczególne klasztory kapucyńskie przeznaczały na cele budowy części intencji mszalnych oraz dawały stałą zapomogę w wysokości 50-100 zł miesięcznie.
    We wszystkich kościołach kapucyńskich prowincji warszawskiej, a szczególnie w Łomży, co jakiś czas zbierano na ten cel ofiary na tacę. Dalsze dochody uzyskiwano przeznaczając na rzecz budowy części pensji kapucynów wykładających na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a także ze sprzedaży różnych książek o tematyce religijnej. Ponieważ to wszystko nie wystarczało, władze zakonne postanowiły zaciągnąć pożyczki. W 1926 roku otrzymano: z Banku Gospodarstwa Krajowego 25.000zl, od holenderskiej prowincji kapucynów 30.000zł, od krakowskiej prowincji kapucynów 5.000zł, a od różnych osób świeckich łącznie 7.000zł. Ofiarę w wysokości 3.580zł złożył też Holender, ks. Józef Wille-men, brat o. Jezualda, kapucyna. Całość kosztów budowy wyniosła ponad 200.000 zł. 9 czerwca 1927 r., wykończony i wyposażony gmach poświęcił ordynariusz łomżyński, biskup Stanisław Łukomski. Na uroczystość przybyli zakonnicy innych klasztorów oraz zaproszeni goście spoza zakonu. Dla kolegium dzień ten oznaczał rozpoczęcie normalnej pracy dydaktyczno-wychowawczej w odpowiednich ku temu warunkach, stąd wydarzeniu temu nadano w zakonie wyjątkową rangę. Z tego też powodu w zakonnej tradycji dzień poświęcenia szkoły przyjął się, choć niesłusznie, jako data rozpoczęcia jej działalności czy też otwarcia. Kolegium św. Fidelisa, jako szkoła zakonna, było administrowane przez zakon. Do 1923 r. funkcję dyrektora Kolegium łączono z obowiązkami przełożonego klasztoru łomżyńskiego. Kolegium w okresie swego kształtowania się nie prowadziło własnego nauczania, lecz chłopcy uczęszczali do szkół publicznych w Łomży. Dla młodszych organizowano naukę w klasztorze, przy czym rolę nauczycieli pełnili niekiedy starsi koledzy. Zaskakujący był fakt, że zdecydowana większość uczniów po skończeniu tej szkoły nie obierała stanu duchownego, aczkolwiek Kolegium miało z założenia do tego przygotować. Według obliczeń A. Szymańskiego na około 500 uczniów, którzy wykształcenie zdobyli w Kolegium, stan duchowny obrało 74, a zatem 15%, z tego tylko 49 wstąpiło do kapucynów. W zakresie formacji intelektualnej Kolegium stawiało sobie za cel przygotowanie uczniów do podjęcia przyszłych studiów filozoficzno-teologicznych. Czyniło to opierając się na wzorach opracowanych dla tego typu szkół w Holandii.
    Dopiero około 1935 roku Kolegium zaczęło upodabniać się do innych gimnazjów. Podstawowe zadanie Kolegium, czyli przygotowanie kandydatów do życia zakonnego sprawiało, że prymat w wychowaniu dawano praktykom religijnym. Uczniowie codziennie uczestniczyli we mszy świętej oraz odmawiali wspólnie modlitwy poranne i wieczorne. Modlono się także na rozpoczęcie i zakończenie lekcji oraz przed posiłkami. Bujnie rozwijało się tam również życie sportowe. Wprawdzie poza własnym boiskiem szkoła nie dysponowała innymi obiektami, zwłaszcza salą gimnastyczną, ale wykorzystywano do tego celu także stadion wojskowy, łąki nad Narwią i obiekty innych szkół. Nie zachowały się jednak informacje o istnieniu formalnych drużyn, czy kół sportowych. Wydaje się, że formowano ekipy reprezentacyjne doraźnie, z okazji zawodów międzyszkolnych, w których Kolegium zajęło kilkakrotnie wysokie lokaty. Uczniowie Kolegium opłacali naukę i utrzymanie. Opłata ta w 1925 roku wynosiła 500zł za dziesięć miesięcy, w 1929 roku wzrosła do 750zł rocznie. W 1930 roku zmniejszono ją do 600zł, a w 1934 do 400zł. Na tym też poziomie utrzymała się do końca istnienia szkoły. Ponadto od każdego ucznia wymagano wyprawki obejmującej: cztery zmiany bielizny pościelowej, pięć zmian bielizny osobistej, płaszcz i dwa ubrania oraz dwie pary butów. Istniała jednak możliwość zwolnienia uboższych uczniów z uiszczenia opłaty rocznej, jeśli tylko osiągali oni dobre wyniki w nauce. Niemniej, czesne w połączeniu z kosztami wyprawki było sporym wydatkiem i to chyba przesądzało o statusie materialnym większości uczniów Kolegium. W 1939 roku wybuchła wojna. Nic nie wiadomo o tym, aby Kolegium próbowało wtedy normalnie podjąć zajęcia. Już 9 września budynek został częściowo zbombardowany. W 1939r. odremontowały go władze radzieckie organizując tam szkołę rzemiosł. W czerwcu 1941 roku do Łomży wkroczyli Niemcy. Zajęli oni ten gmach na składy wojskowe. Wycofując się z Łomży w 1944 roku, zamierzali budynek Kolegium wraz z klasztorem wysadzić w powietrze, ale ostatecznie do tego nie doszło. W latach 1945-1965 w budynku szkolnym mieścił się szpital, a następnie przez następne dwa lata budynek ten nie był użytkowany. W 1952 roku reaktywowano gmach częściowo, a w 1959 całkowicie, zakładając w nim prowincjonalne zakonne studium filozoficzno-teologiczne, czyli wyższe seminarium. Na początku lat 70-tych przeniesiono je jednak do klasztoru lubelskiego. W 1967 roku wprowadził się tu Zakład Doskonalenia Zawodowego.
    Obecnie budynkiem tym dysponuje Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego w Łomży. Mieści się on na działce o powierzchni 2500 m2, a jego właścicielem jest SW im. Bogdana Jańskiego w Warszawie. W budynku funkcjonuje łącznie 21 sal dydaktycznych w tym:
 

 Uczelnia posiada również:

    Szkoła zgodnie z uzyskaną decyzją rozpoczęła kształcenie na kierunku zarządzanie i marketing z początkiem roku akademickiego 1997/1998, po zatrudnieniu niezbędnej kadry naukowo-dydaktycznej spełniającej ustawowe wymogi a także gwarantującej osiągnięcie zakładanych efektów dydaktycznych. W pierwszym roku działalności Szkoła przyjęła na pierwszy semestr 544 studentów, w tym 75 na studia dzienne i 469 na studia zaoczne. W kolejnym roku akademickim 1998/99 przyjęto ogółem 402 osoby, w tym 66 na studia dzienne i 336 na studnia zaoczne, w roku akademickim 1999/2000 ogółem 471 osób w tym 60 na studnia dzienne i 411 na studia zaoczne, w roku akademickim 2000/2001 przyjęto ogółem 338 osób, w tym 54 na studia dzienne i 284 na studia zaoczne, w roku akademickim 2001/2002 przyjęto ogółem 312 osób w tym 57 na studia dzienne i 255 na studia zaoczne. W bieżącym roku akademickim 2002/2003 przyjęto ogółem 245 osób w tym 36 na studia dzienne i 209 na studia zaoczne. Uczelnia wpisała się w środowisko lokalne jako miejsce dyskusji i wymiany poglądów mieszkańców regionu poprzez organizację otwartych konferencji naukowych, sympozjów, szkoleń, kursów specjalistycznych wychodzących naprzeciw oczekiwaniom lokalnej społeczności.
    W ciągu minionych lat stała się ośrodkiem życia kulturalnego poprzez organizację wystaw, spotkań autorskich, koncertów artystycznych zarówno w siedzibie uczelni jak i poza nią, zarówno w Łomży jak i okolicznych miejscowościach. Stworzenie prawie pięćdziesięcioosobowego chóru akademickiego dało możliwości rozwijania talentów miejscowej młodzieży, a dobór repertuaru pozwala oddziaływać wychowawczo poprzez wzbudzanie patriotyzmu, umiłowania Ojczyzny i lokalnej tradycji, umacniania wiary. Aktualnie dyplom ukończenia uczelni z tytułem licencjata otrzymało 901 osób (dane zgodne ze stanem na dzień 28.02.2003 r.). Tematy prac dyplomowych w znacznej części związane były z problematyką lokalnego środowiska i dotyczyły prawie wszystkich dziedzin życia z decydującą przewagą obszaru gospodarczego, kulturalnego i społecznego. Absolwenci studiów zaocznych niejednokrotnie przed podjęciem studiów sprawowali znaczące i odpowiedzialne funkcje w lokalnych przedsiębiorstwach, instytucjach lub urzędach, bądź byli właścicielami własnych działalności gospodarczych. W tych przypadkach prace dyplomowe były swoistymi studiami przypadków związanymi z bezpośrednim miejscem pracy. W ocenie recenzentów i promotorów wiele prac dyplomowych poprzez swoją oryginalność ma duże szanse na zastosowanie ich w praktyce. W trakcie trwania studiów wiele osób zainspirowanych doświadczeniami kolegów posiadających własne przedsiębiorstwa oraz na skutek zdobytych umiejętności i mobilizacji wykładowców podjęło trud tworzenia własnych działalności gospodarczych. Znaczna część absolwentów Wyższej Szkoły Zarządzania i Przedsiębiorczosci im. Bogdana Jańskiego w Łomży kontynuuje kształcenie, podejmując uzupełniające studia magisterskie. Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego w Łomży w okresie sześciu lat istnienia na Ziemi Łomżyńskiej wypracowała znaczącą pozycję jako ośrodek kształcący wysokokwalifikowany personel dla jednostek administracji państwowej i samorządowej na różnych szczeblach jej funkcjonowania. Lokalne przedsiębiorstwa produkcyjne i handlowe bardzo często zatrudniają na stanowiskach samodzielnych i kierowniczych absolwentów naszej Szkoły. Innym interesującym zjawiskiem jest fakt kierowania przez firmy osób do odbycia studiów w Wyższej Szkole Zarządzania i Przedsiebiorczości im. Bogdana Jańskiego z jednoczesnym zagwarantowaniem pokrycia czesnego. Na podkreślenie zasługuje fakt uratowania zabytkowego budynku w którym znajduje się siedziba Szkoły (własność Szkoły Wyższej im. Bogdana Jańskiego – Założyciela Wyższej Szkoły Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego w Łomży) od nieuchronnej dewastacji i zniszczenia. Zainwestowanie przez Szkołę wielu milionów złotych w renowację budynku i doprowadzenie do stanu w którym stał się jedną z wizytówek miasta przyjmowane jest ze szczególnym zadowoleniem i uznaniem lokalnej społeczności. Zatrudnianie przez uczelnię na etatach ponad 30 osób stanowi też istotny element przeciwdziałania bezrobociu na lokalnym rynku pracy.