Październik – człowiek zintegrowany – osoba ludzka spełnia siebie przez swój czyn

 

Analizując biografię Bogdana Jańskiego łatwo zauważymy, ze był to człowiek suwerenny i kreatywny. Jego kreatywność widoczna była zarówno w działalności społecznej kierowanej ku ludziom, jak i w działalności autokreacyjnej. Bogdan Jański obdarowany łaską i odpowiadając na ów dar, po powrocie do katolicyzmu był nadal człowiekiem pełnym pasji, wielkoduszności i wrażliwości na problemy społeczne, a z drugiej strony był także człowiekiem walczącym ze swoimi ludzkimi słabościami. Świadomość własnego upadku moralnego zostaje jednak przeniknięta świadomością dobroci i miłosierdzia Boga Ojca. Bogdan Jański w procesie dochodzenia do Boga dochodził równocześnie do siebie, do swej tożsamości, nie zamykając się w sobie, nie ograniczając się do dialogu z Bogiem. Patron naszej Uczelni uznał, że: jaki jest przedmiot jego życia, takim jest samo życie. Uznał, że za własne życie należy wziąć odpowiedzialność i dążyć do integralnego rozwoju we wszystkich sferach: intelektualnej, etycznej i duchowej ( z wykładu inauguracyjnego dr hab. Janiny Uszyńskiej-Jarmoc).